Geruisloos

Daar dreef ze… haar mond open en haar ogen zielloos starend naar het niets. Het leven had haar geruisloos verlaten… “Ze is dood, terwijl ze iedere dag eten van mij krijgt…”. De verbazing was van haar gezicht af te lezen. En ook verdriet, onmacht en een vleugje schuld stroomden samen met haar tranen over haar wang. Twee jaar lang had zij – net als haar broer – de zorg voor een koikarper, een verjaardagscadeau nog wel. En nu drijft ze daar…dood.

Lees meerGeruisloos